OLSZA

Olsza to dawna wieś położona w dolinie Białuchy (Prądnika) w odległości ok. 3 km na północny wschód od centrum Krakowa. Jej nazwa pochodzi od łęgowych lasów porastających w przeszłości te tereny. Pierwsza wzmianka na temat Olszy pochodzi z XVIIw.
Pierwotnie była ona częścią Prądnika Czerwonego, Później stanowiła osobny folwark w rejonie obecnych ulic Ptasiej, Kanonierów, Sokołowskiego i Pięknej, będący własnością krakowskich mieszczan – Mikołaja, Piotra Weingarta, Jana Borka, JerzegoMorsztyna, rodziny Turzonów i Kantellich, Piotra Futejowicza, Andrzeja Żydowskiego, a następnie bielańskich kamedułów. W 1767r. folwark zakupił Józef Bartsch, który wybudował tam dwór. W II poł. XIX w. majątek przeszedł w ręce Julii Zakaszewskiej z Różyckich, a później – rodziny Potockich. Pod koniec XVIII w. Olsza liczyła 10 domów i ok. 90 mieszkańców, a sto lat później – 18 domów i 185 mieszkańców.
Większość obecnej jej zabudowy powstała na działkach wytyczonych po II wojnie światowej z majątku Potockich. W granicach Dzielnicy III Prądnik Czerwony znajduje się część Olszy położona na północ od towarowej stacji technicznej Kraków - Olsza na linii kolejowej nr 100, stanowiącej tzw. małą obwodnicę kolei obwodowej w Krakowie, oddanej do użytku w 1942 r.
Teren DZIELNICA III PRĄDNIK CZERWONY ten został włączony w granice Krakowa w 1941 r. Olsza II jest osiedlem mieszkaniowym powstałym w latach 60. XX w. na granicy dawnych wsi Olsza, Prądnik Czerwony i Rakowice. Zlokalizowana jest ona w obrębie ulic: Malawskiego, Bohaterów Wietnamu, Młyńskiej i Lublańskiej. W 2012 r. Olsza II została zakwalifikowana do pilotażowego programu rehabilitacji krakowskich osiedli.